Psalmen en guilty pleasures

Psalmen en guilty pleasures

april 29, 2014 | Nieuws | Geen Reacties

Levensliederen_fb_logo‘Weet je wat we bij ons in de kerk regelmatig zingen? Psalmen op een melodie uit de 16de eeuw! Mooi, man. Zou je ‘s mee moeten maken.’

Dat vertel je niet. Niemand hoeft dat te weten. Er kan een bepaalde schaamte om de Geneefse Psalmen hangen.
Guilty pleasures worden ze genoemd: liedjes die je eigenlijk (maar van wie?) niet mooi mag vinden, maar waarvan je stiekem wel geniet. En in je uppie blèr je stiekem wel hard mee…

In De Wereld Draait Door komt regelmatig dat onderdeel ‘Guilty Pleasures’ voor. Want niet alleen Psalmen of andere geestelijke liederen, ook popliedjes kunnen een gevoel van schaamte oproepen. Wie voelt dat bijvoorbeeld niet bij Last Christmas van Wham, of bij When the rain begins to fall van Jermaine Jackson & Pia Zadora, of bij It’s my life van Bon Jovi?

Geneefse Psalmen hebben dat voor veel mensen ook. Je bent er niet trots op, je luistert ze niet als je thuis muziek luistert, maar opeens betrap je jezelf erop dat je er één neuriet, dat je aan zo’n Psalm(melodie) denkt of dat hij na een kerkdienst in je hoofd blijft zitten.
Of jarenlang doen ze je niks, en op een dag word je door de tekst of melodie geraakt tijdens een begrafenissamenkomst of bijzondere kerkdienst.

Soms doen de Geneefse Psalmen je helemaal niks, een andere keer hebben ze iets tijdloos en – ik durf het bijna niet te zeggen – iets hemels.
Alleen daarom al verdienen ze wat ons betreft een eigentijdse hertaling.


Delen:



Wil je reageren? Reageer hier.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *